Opdrachtfiche INTERIEURARCHITECTUUR 2025-26
Maig 14 Master studio & 22 Masterproef
Paradox of Praxis 1
(Sometimes making something leads to nothing)
Beeld: Francis Alÿs, Mexico City, Mexico, 1997
Semester 1 (OPO14) en 2 (OPO22)
Campus Sint-Lucas Gent
Docenten: Maxime Vancoillie & Caroline Lateur
The Practice of Motion
De masteropdracht is het sluitstuk van de opleiding, maar kan tevens gezien worden als het startmoment van een onbestemde reis die verder gaat na het afstuderen. De thematische lijn The Practice of Motion ondervraagt wat ons als ruimtelijk ontwerper en als mens raakt en in beweging zet. In deze opdracht gaan we (terug) op zoek naar onverwachte ervaringen, situaties of plekken die ons deden of doen bewegen, vervolgens vormen ze de initiator van een eigen ontwerpproces.
Door het ontdekken van je eigen ontwerpbenadering en je te verhouden tot thema’s, sites en vraagstukken die je raken kan je een eigen future practice vormgeven. De inhoud van je masteropdracht ontwikkel je gaandeweg in samenspraak met de docenten en kan gaan van een interieur detail tot een stadsdeel.
De opdracht is tweeledig, en bestaat uit Master studio + Masterproef. Het kan beschouwd worden als een doorlopende reis waarbij de ervaring en indrukken even belangrijk zijn als de uiteindelijke bestemming. We zien beweging als een fundamentele eigenschap van het ontwerpproces en de ruimtelijke praktijk. De beweging ontplooit zich op verschillende manieren door deze masteropdracht.
[wat] De beweegreden
A moving inquiry
In deze masteropdracht onderzoek je je beweegreden als persoon, en hoe dit een leidraad kan zijn om te navigeren door de wereld als ruimtelijk ontwerper.
De filosoof Roland Barthes (1915-1980) beschrijft de beweegreden als het fantasma (Barthes, 2002). Het drukt onze affectieve relatie uit tot ons lichaam, en de omgeving waarin dat lichaam zich bevindt. Deze betrokkenheid kan ervaren worden wanneer iets in bijvoorbeeld een kunstwerk, een tekst of een ruimte je aangrijpt, zonder dat je meteen kunt zeggen waarom. Een resonantie tussen je innerlijke ervaringsruimte en de omringende wereld.
De opdracht reageert op een heersende modus van competitie, optimalisatie en snelheid in de ruimtelijke discipline, en bij uitbreiding de volledige maatschappij. Ook de socioloog Hartmut Rosa biedt ons daarvoor het begrip resonantie als antwoord op versnelling en groei in onze samenleving. Resonantie is een manier om de wereld te ontmoeten. Het is het vermogen om relaties aan te gaan met de wereld die niet instrumenteel zijn, maar die het mogelijk maken dat de wereld of de persoon, het object of de activiteit waarmee we bezig zijn ons raakt en beweegt.
Tijdens de opdracht vormt deze resonantie de initiator van het autonoom ontwerpproces. Het helpt ons te verhouden tot de overweldigende werkelijkheid, en onze positie hierin te bepalen. Door een persoonlijke en intieme omgang met de wereld rondom ons ontwikkelen we een eigen ontwerpbenadering.
We staan we stil bij onze verantwoordelijkheid als ruimtelijk ontwerper en welke impact ons handelen kan hebben op een persoonlijke of gemeenschappelijke leefwereld. De urgentie van deze opdracht ligt in ‘actie ondernemen’ en zorg dragen voor publieke en niet-publieke ruimte via individueel engagement en collectieve actie.
De intenties van de ruimtelijk ontwerper gaan verder dan het formuleren van een concrete oplossing voor een aangereikt probleem. Tijdens de opdracht onderzoeken we verschillende ruimtelijke intenties of (be)doel(ing)en zoals het vragen stellen, (aan)tonen, onthullen, blootleggen, meedelen, vertellen, bemiddelen, speculeren, frictie opwekken, kritiek uitspreken, de verbeelding prikkelen of beleving uitlokken.
[hoe] Bewegen als…
To move like…
We bewegen ons door de studio als ruimtelijk ontwerpers die zichzelf positioneren weg van het bekende centrum, ze bewegen zich langs de raakvlakken van verschillende disciplines (antropologie, sociologie, psychologie, filosofie, cultuur, kunsten, …).
We geven onszelf bewegingsruimte om te oefenen, en maken kennis met het bevrijdende potentieel van de oefening. De oefening is in de masteropdracht het middel om het ontwerpproces in beweging te houden. Tijdens de oefeningen hebben we aandacht voor verschillende methodes en vaardigheden (observeren, infiltreren, interveniëren, registreren, construeren, reflecteren, …), rollen (de antropoloog, de interieurarchitect, de cartograaf, de onwetende, de expert, de interviewer, de ontwerper, de observator, de passant, de resident, de infiltrant, de reiziger, …), instrumenten (mappings, snedes, tekeningen, gespreksvormen, schaalmodellen, installaties, teksten, …) en begeven ons op verschillende sites (micro-kosmos, macro-kosmos, publieke ruimte, private ruimte, lichamelijke ruimte, mentale ruimte, …).
Door een reeks oefeningen oefenen we onszelf als ruimtelijk ontwerper: om aanwezig te zijn in de ruimte, om ons erdoor te bewegen met al onze zintuigen, om er halt te houden, ons te laten raken, een dialoog aan te gaan met wat rondom gebeurt, een ‘mogelijke ruimte’ te openen en daar dingen te zien, te horen, te voelen, te ervaren die je daarvoor niet kende, of waar je je niet bewust van was.
Elke oefening zal een drieluik vormen waar (1) de actie,
(2) de uitdrukking via een artefact en (3) het schrijven samen gaan.
Het praktijkgericht leren door ervaren staat voorop, alsook het ontwikkelen van een artistieke en expressieve ontwerptaal en het activeren van een maatschappelijke betrokkenheid en het handelingsvermogen bij de wereld en de toekomst.
[wanneer] Bewegen in de tijd
We zien de master studio (semester I) + masterproef (semester II) als één geheel en stellen een ritme voor met verschillende ‘bewegingen’ gekoppeld aan oefeningen, fieldtrips en reviews:
#1 RESONANTIE – via verschillende oefeningen ontgin je jouw eigen beweegreden als ruimtelijk ontwerper
#2 INFILTRATIE – via veldwerk infiltreer je in een reële situatie gelinkt aan je beweegreden, het is met aandacht een site betreden en je openstellen voor wat je daar raakt
#3 INTENTIE – gaandeweg (de voorgaande bewegingen helpen je daarbij) formuleer je een eigen ontwerpopdracht, en ga je jouw intenties of (be)doel(ingen) na als ruimtelijk ontwerper
#4 AARDING – de ontwerpopdracht krijgt aarding in één of meerdere (reële, fictieve, statische, dynamische, …) locatie(s)
#5 EXPLORATIE – tijdens de exploratie onderzoek je een gamma aan ontwerpbewegingen en –mogelijkheden
#6 CONVERGENTIE – je brengt alle voorgaande bewegingen samen in één punt, die het eindpunt vormen van de masteropdracht, maar tegelijkertijd ook een beginpunt van een future practice
[waar] Landingspunt
Where will you land
De Master studio + Masterproef focust op het proces en heeft een open einde, er zijn enkele finaliteiten die ons richting geven:
- In de Master studio (semester I) benadrukken we het kennismaken met een onderzoek naar je beweegreden als ruimtelijke ontwerper, we oefenen ons in het beginnen aan een ontwerpproces en in het gevoelig worden voor een We maken ons methodes en vaardigheden eigen door middel van experiment.
- In de Masterproef (semester II) geeft je beweegreden een duidelijke richting aan, de geoefende methodes en vaardigheden voelen vertrouwd(er), je kunt ze implementeren in je eigen ontwerpproces.
Je kunt je intentie(s) expliciteren en je bent je bewust van je positie als ruimtelijk ontwerper en de impact op een persoonlijke of gemeenschappelijke leefwereld. - Na het afstuderen kan de opgestarte beweging verder gezet worden met je beweegreden als blijvende navigator, de mogelijke grondslag voor een future practice is gelegd.